یکی از عزیزان تو نظرات نوشته بود که مطلبی رو بنویسین تحت عنوان این که
" چه کنیم که از مرگ نترسیم؟"

خوب من هم سعی کردم با همون دانش اندک خودم دست به تایپ بشم و یه مطلبی رو برای این عزیزمون بنویسم.

عزیزان این مطلب برای اولین باره که در وبلاگ نوشته می شه پس در صورت استفاده لطفا منبع اون رو قید کنید.

ببینید انسان در حالات مختلف یک نوع احساس نسبت به مرگ دارد در حال معنوی و دنیوی هر کدام فرق می کند.یعنی حال معنوی انسان رو از دنیا دور می کنه و انسان رو معشوق و علاقه مند به آن جهان در نتیجه رفتن به سوی معشوق می کنه.اما بعضی وقت ها انسان بخاطر یک سری لغزش ها از مرگ و عذاب های اخروی می ترسد و تنها راه نجات از آن گرداب که گناه نام دارد توسل به ائمه و یاری خواستن از آن ها و طلب استغفار از خدا کردن است.و این که انسان از ته دل استغفار کند و به استغفار خود وفادار باشد.و از کوچکترین لغزشی دریغ نکنه که توجه کردن به اون همانا و گرفتار شدن و غرق شدن در گرداب گناه همانا. وقتی انسان با استفاده از این روش اسباب گناه رو از بین برد به فکر این می افته که چی کار کنه که بتونه تو اون جهان سربلند باشه و به عبارتی درجش بالا باشه. پس با خواندن دعا ها قلب و جانش رو روشن نگه می داره.خوب این دیگه مرحله ی اخره وقتی قلب و جان ادمی روشن شد روح انسان ناخواسته پرواز می کنه و انسان خود بیشتر عاشق دیدار با معشوق میشه.در نتیجه نه تنها از مرگ نمی ترسه بلکه در هر زمان برای جان دادن آمادست. ولی یه چیز رو بگم که همیشه و در همه ی مرحله های یادتون باشه تنها راه موفقیت در این مراحل توجه به نماز و سبک نشمردن اونه.

ما رو هم از دعای خیرتون بی بهره نذارین.